|
|
| SnuggLe |
In the beginning there was Jack, and Jack had a groove.
And from this groove came the grooves of all grooves.
And while one day viciously throwing down his box
Jack boldly declared: LET THERE BE HOUSE.
And House music was born...
I am, you see, I am the creator, and this is my House,
and in my House there is ONLY House music.
(...)
House is the uncontrollable desire to jack your body.
(Fingers inc.-can you feel it?)
House.... voor sommigen alleen maar muziek , voor anderen een levensstijl. Sommigen denken dat dit pas begonnen is bij de Trance van Tiesto, of bij nummers van 2 unlimited. Maar daarvoor was er veel meer. De oude house van vroeger is totaal niet zoals dat wat we nu kennen. Housemuziek is ontstaan al in de jaren tachtig. Vandaar deze post... over klassiekers, oude house en het ontstaan van house.
Het begin
Veel mensen denken dat house pas stamt uit eind jaren tachtig, en over is komen waaien uit Engeland. Fout! House komt eigenlijk uit Detroit en is al wat ouder. Zie hier:
De overgang van Disco naar House is in werkelijkheid een vrij geleidelijke. De tekst uit "can you feel it" daarentegen is een soort bijbelse vertelling over hoe House ontstaan zou zijn, maar zo is het uiteraard niet helemaal gegaan. Hoewel.., the grooves of all grooves ontstonden inderdaad vanuit een oudere groove. House bestaat in het begin voor een groot gedeelte uit wat de eerste Disco heeft voortgebracht plus daarbij nieuw toegevoegde technologie.
De reden dat die vorm "House" ontstond had twee oorzaken. Ten eerste was Disco in zijn oorsprong zwarte muziek, (afkomstig uit Funk en Soul) populair in het undergroundcircuit bij het voornamelijk homoseksuele publiek. Disco groeide uit tot een mainstream heteroseksuele blanke cultuur en verloor daardoor in grote mate de verbondenheid met zijn oorsprong (zie de film Saturday Night Fever). Het tweede "probleem" met Disco was dat er na 1980 gewoon nauwelijks nog nieuw materiaal uitkwam. De commerciële platenmaatschappijen en producers waren na de verkondigde Disco Sucks periode snel overgestapt op andere alternatieven of werden failliet verklaard.
Juist in deze periode waren er een aantal DJ's die nog steeds in de oude geest, maar bij gebrek aan nieuw materiaal vasthielden aan de oude klassiekers en er hun eigen draai aan gaven. Het resultaat werd pure DJ-muziek: alternatieve versies die gemaakt waren door DJ's en die speciaal bestemd waren voor de dansvloer. Met name de dansvloer die was gevuld met de originele publiekssamenstelling uit het begin van de Discoperiode: (zwarte, Latino) homoseksuelen. Eén van die DJ's was Frankie Knuckels.
Geïnspireerd door David Mancuso's Loftparties en de draaikunsten van zijn vriend Larry Levan ontwikkelde Frankie Knuckels zijn stijl in New York in clubs als Better Days en de Continental Baths.
In 1977 kreeg Larry Levan het aanbod om in Chicago als vaste DJ te gaan draaien in een nieuw te openen club, Larry ging er niet op in want op dat moment was hij al bezig zich voor te bereiden voor de opening van de Paradise Garage. Op zijn advies werd Frankie gevraagd, en hij besloot wel in te gaan op dit aanbod. Die club in Chicago, de Warehouse, was een oud fabriekspand van 3 verdiepingen met een capaciteit voor ongeveer 750 man. De openingsavond in de club, gevuld met voornamelijk zwarte homo's beviel hem zo goed dat hij besloot te verhuizen en er als vaste DJ te gaan werken.
Het uitgaanspubliek in Chicago was niet zo Disco-georienteerd als in New York en gewend aan een wat harder geluid. De lokale radiostations draaiden een mengelmoes van commerciële Disco, Funk en Europese muziek. Frankie besloot die mix van stijlen te bewerken en dit te mengen met de underground Disco die in New York zo populair was. De reacties in de club waren zeer enthousiast, al snel praatte het publiek over die muziek die ze in de Warehouse (of afgekort: in de House) gehoord hadden. Die term 'House' werd tevens een synoniem voor de (disco)platen die Frankie Knuckels draaide in de Warehouse. Zo was bijvoorbeeld een oude discoplaat als love is the message van MFSB 'House' en was een plaat die Frankie niet draaide gewoon Disco of Funk of Soul. Ook de platenzaken in Chicago maakten handig gebruik van die naam om zo een aparte platenbak te maken met geïmporteerde disco en discoklassiekers die in de Warehouse gedraaid werden (oftewel 'House'muziek).
Frankie draaide niet alleen imports en klassiekers, hij maakte ook op bandrecorders nieuwe versies van bestaand materiaal dat hij uitprobeerde in de club (Vooral vanaf 1980, toen de aanvoer van nieuwe Discoplaten steeds kleiner werd.) en het resultaat daarvan is wat tegenwoordig als 'House' bekend staat. Frankie Knuckels, die met zijn vernieuwende alternatieve Disco-bewerkingen zo'n impact in het dance-circuit van Chicago gemaakt had werd hiermee de 'Godfather of Housemusic'.
*Een echte roland 303! :D
In Nederland is house inderdaad pas 'geintroduceerd' rond eind jaren tachtig:
Op muziek/dance gebied week Nederland halverwege de jaren 80 niet echt af van de rest van de West-Europese landen, enerzijds was er het "commerciële" discotheek/club circuit waar top-40, wat import (Italo) en dance classics op het menu stond, en anderzijds was er het wat meer alternatieve wereldje waar wat geëxperimenteerd werd met wat extremere dancevormen als EBM en New wave. Allebei trokken zij hun eigen type publiek.
De grote discotheken waren gericht op het mainstream publiek dat keurig netjes de modeverschijnselen in de muziek volgde en dat van disco via rap/hiphop uit was gekomen op een mengelmoes van stijlen variërend van Stock, Aitken en Waterman producties tot Rare Groove. In dit circuit werden vanaf eind '86 de eerste wat commerciëlere House tracks gedraaid die uit Chicago afkomstig waren. Love can't turn around van Farley 'Jackmaster' Funk en vlak daarna Jack your Body van Steve 'Silk' Hurley waren via Engeland in Nederland terecht gekomen en kregen zelfs airplay op de radio. (Op de jaarlijkse Amerikaanse Music Seminar werd House "ontdekt" door vertegenwoordigers van het engelse London Records, die met Rocky Jones van DJ International de deal sloten om de acts van DJ international in Europa de distribueren.)
Deze tracks sloegen goed aan bij het publiek, vooral het stottergeluid (j-j-j-j-jack), waar slim op werd ingehaakt. Andere tracks kwamen vlak daarna uit (o.a. Kenny 'Jammin' Jason's Can You Dance en House Master Boyz House Nation). Iets minder bekend en wat meer in de traditie van een gewone song waren Shadows of your Love en Let the Music take Control van JM Silk, maar deden het toch relatief goed. Toch leek de House hype (voor zover je daarvan kon spreken) alweer aan haar einde te komen. Eind '87 kwamen onder leiding van Rocky Jones een aantal artiesten uit de stal van DJ International "House" promoten, in Rotterdam (tijdens hun optreden in de Bluetiek-in) was het publiek nog redelijk enthousiast maar in Amsterdam werd er nog maar lauw gereageerd.
Dat het publiek in Rotterdam wat enthousiaster reageerde op de Chicago Jackmaster House Tour had wellicht te maken met het feit dat Bluetiek-in's "resident" DJ Peter Slaghuis intussen zelf wat meer gecharmeerd van House was geraakt. Hij kon het niet maken om lange sets te draaien met louter housetracks, maar zo af en toe, hetzij heel vroeg in de avond of juist tegen sluitingstijd perste hij er een paar extra nummers tussen, waardoor het publiek er langzaam maar zeker een beetje meer bekend mee gemaakt werd. Toch werden verschillende muziekstijlen nog steeds te afwisselend gedraaid en was House slechts een onderdeel van het totale aanbod aan dance.
Het letterlijk en figuurlijk "mixen" van verschillende stijlen/platen was het paradepaardje van Peter, die als remixer van bepaalde tracks al wat naam gemaakt had (o.a. met I can't wait van Nu Shooz). Voor zichzelf, voor de Bluetiek-in en voor de DMC (Disco Mix Club) ging hij met re (re)mixen nog een stapje verder. Met het gebruik van samplers probeerde hij van de meest elementaire deeltjes van verschillende platen een geheel nieuwe track op te bouwen. Met de hi-hat uit de ene plaat, percussie of een baslijn van een andere, maakte hij een ritme/melodiepatroon dat als basis ging dienen voor groepen samples uit weer andere platen. Een voorbeeld daarvan werd samplification (een track die later werd uitgebracht onder de naam Wiseguys) die hij eind '86 maakte. Samplification was onder andere opgebouwd uit samples van verschillende tracks uit Chicago en klonk daardoor zelfs een beetje housey, toch was het meer een zeer dansbare samplecollage.
Deze soort collages kwamen meer in de picture in 1987, helaas niet van de hand van Peter. M/A/R/R/S met pump up the volume en Coldcut (doctorin' the house) uit Engeland werden top 10 hits in Nederland en werden blauwdrukken voor een nieuwe stijl van DJ-music. Qua opbouw leek het een beetje op House uit Chicago (tracks in plaats van songs, eenvoudige ritmepatronen), maar toch was dit duidelijk hoogstens een Europese, blanke variant daarvan, gemaakt met een geheel andere visie.
Dat Acid in het ondergrondse circuit van Londen zo populair was werd toch door een aantal figuren uit Nederland ontdekt. (Ted Langenbach bijvoorbeeld) Een andere kleine groep Nederlanders had in 1987 al kennis gemaakt met Acid in Ibiza. Vòòr die tijd was House in Nederland niet veel meer dan gewone doorsnee dance, waarvan enkel de commerciële Chicago- en Hiphouse redelijk bekend geworden was.
1987 was ook het jaar dat de RoXY in Amsterdam opende en eddy de Clercq -zelf al gecharmeerd geraakt van House-achtige muziek nadat hij de Paradise garage had bezocht- besloot iets met House te gaan doen, en dat een van de DJ's -DJ Johnson- in contact kwam met een aantal andere op dat moment in Nederland verblijvende Engelse DJ's (waaronder Paul Jay). Het idee om zelf feesten op wisselende locaties te gaan organiseren resulteerde in de oprichting van de soho connection.
De house gaat verder , en evolueert. Men krijgt de Houseparty serie (Houseparty 2 is nog steeds de BESTE cd ooit :D) en de Move de house dingen. Clubs zoals Parkzich, de RoXy en de iT zijn eigenlijk de eerste clubs in Nederland die de house promoten. Ook XTC komt erbij kijken....niet alleen wordt het 'bezongen' in de muziek, maar er wordt ook veel van gesnoept :) Er verschijnen meteen veel rare berichten in de krant.
In Nederland krijgt men er een eigen subcultuur van de house bij: Gabber of Hardcore:
Hardcore techno, meer bekend als Gabber (of Gabba, zoals sommige Engelsen/Amerikanen het noemen) was de van oorsprong Nederlandse Housevariant die internationaal bekend werd. Iets unieks, want voor het eerst in de Nederlandse muziek/jongerencultuurgeschiedenis was er iets op eigen bodem ontstaan dat internationaal navolging kreeg. Vroeger was het bijna een standaardgegeven dat nieuwe muziekstromingen en bijbehorende modeverschijnselen uit Amerika of Engeland kwamen. Deze keer was het de beurt aan Nederland, maar Gabber haalde een deel van zijn inspiratie ook ergens vandaan...uit België. België heeft aan het einde van de jaren 80 belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van House en Techno in Europa.
Parkzicht en de muziek uit Rotterdam werd steeds bekender in het House-circuit, maar voor de buitenwereld en de media was House nog steeds voor wat Nederland betrof iets dat alleen in Amsterdam en omstreken leefde. Dit stak de Rotterdammers. DJ Paul produceerde onder de naam Euromasters Amsterdam, waar lech dat dan? / Rotterdam, éch wel. Vanuit Amsterdam reageerde DJ KC the Funkaholic in een interview al eerder op de muziek uit Rotterdam : Herrie voor vooral de lagere sociale klasse, de groepen jongeren die als gabbers onder elkaar in het weekend maximaal uit hun dak willen gaan. Deze term werd trots door het pakzicht publiek (en overige hardcore-liefhebbers) overgenomen. De hardcore-techno heette voortaan Gabber, hun aanhangers werden Gabbers.
Op House-gebied groeide gabber uit van een underground-scene naar een bovengronds/commercieel gebeuren. In Nederland is Gabber sinds 1996/97 weer op zijn retour, maar in het buitenland bestaat nog steeds belangstelling voor de hardcore muziek uit Nederland. Op dit moment is er nog steeds sprake van een harde kern Gabbers in Nederland die weer terug in het underground circuit zijn gedoken. Een andere groep voormalige gabbers is via de hard-trance bij de trance-rage van vandaag uitgekomen.
De hardcore gaat grotendeels dood, een tegenreactie onstaat, en daar zijn we dan bij het heden: het ' Trancetijdperk'!
De geschiedenis lijkt zich keer op keer te herhalen. Iedere keer als een nieuwe muziekvorm bij een bepaald publiek in populariteit groeit, ontstaat er een tegenreactie van de (op dat moment) "gevestigde orde" van publiek en artiesten. Club/Eurotrance wordt de pan ingehakt door een flink aantal House-pioniers en liefhebbers van het eerste uur: Trance sucks.
Disco sucks, was de term die vanuit de rockwereld geroepen werd aan het eind van de jaren 70, House was aan het eind van de jaren 80 iets dat nauwelijks muziek genoemd mocht worden, en met de millenniumwisseling voor de deur was er plotseling een hoop kritiek op Eurotrance. Het rumoer rond Eurotrance is in vergelijking met de reacties op Disco en House maar een klein opstandje, en ook niet de eerste keer dat een groep uit de housewereld zich druk maakt over een bepaald fenomeen (bijvoorbeeld "Mellow" vs Gabber in Nederland).
Maar er valt wat te zeggen voor de reacties van (onder andere) Fierce Ruling Diva. Trance is niet nieuw, trance eind jaren 90 bestaat voor een groot gedeelte uit inspiratieloze, gekloonde tracks, heel vaak gebaseerd op een enkele synthesizer-riff of sample van een succesvollere voorganger. De hitlijsten die vanaf 1998/99 bestormd worden met commerciële mainstream-trance staan bol van covers van oudere dance/house-klassiekers, ( bijv. Paffendorf's where are you is de trance-versie van for fun van GND en Killer van ATB is uiteraard bekend van Adamski's versie) ambient tracks (luv U more van Rollergirl), en zelfs klassieke muziek (barber's adagio for strings, de Ferry Corsten remix van William Orbit's bewerking).
House (en techno) maakten van disco (en popmuziek in het algemeen) iets nieuws. De bekende "couplet-refrein-couplet-refrein" opbouw werd omgevormd tot een minimale uitgerekte track met als gevolg een hypnotiserend effect . Commerciële Eurotrance draait de zaken net zo vaak weer om en maakt er een ouderwets liedje van, soms met als basis een ander nummer en in ieder geval voorzien van de op dat moment meest populaire geluidjes. Op verschillende plaatsen in de track worden wat hoogtepuntjes ingevoegd (voorafgegaan door wat snare-roffeltjes) en klaar.
Ook Trance-DJ's als bijvoorbeeld Paul van Dijk beamen dat het merendeel van de muziek die onder de noemer Trance uitgebracht wordt bestaat uit rommel. De commercie ziet het grote geld en doet zijn uiterste best zoveel mogelijk op de markt te brengen, en mede daadoor wed Trance één van de populairste house-vormen aan het eind van de jaren 90 en gaan duizenden cyberfreaks wekelijks uit hun dak. Maar er werd al snel van een soort Trance-overkill gesproken, en een paar Engelse dance-magazines schreven in het begin van 2000 alweer over het einde van de Trance rage die in zicht leek te komen.
Ondanks alle op- en aanmerkingen vallen twee dingen niet te ontkennen: Trance is big business en geliefd bij een grote groep partypeople.
En daar zijn we dan... Wat gaat er nog komen de volgende jaren???
Downloads:
D.H.S. - The House of God
Voor mij nog steeds DE klassieker...
Holy Noise - James Brown is still alive
Bekende NL'se housetrack...
Joey Beltram - Energy Flash
Het begin van de techno??
MARRS - Pump up the Volume
De allereerste house-'hit'
Speedy J - Pullover
Wat moet ik nog meer zeggen? :)
Wat info die ik gebruikt heb , heb ik oa van de site: http://home.planet.nl/~hegma004/
Greetz,
SnuggLe
...deze post is natuurlijk niet compleet, dus ga nie zeuren :D |
|
|
| Switch |
mooie report man, goed gekopieerd :)
was samen met je al wat klassiekers aan het luisteren, ben nu bij Fear Of A Ruff Planet 2 (Artcore Gangsta Alliance), Ruffneck enzo was toch mijn favo |
|
|
| -=Freezel=- |
ff uitprinten en morgen op de stage lezen ! :p
goed stuk!
:) |
|
|
| Raymond |
Vet hoor Snuggle!!!!!!!!!
Ik zit hier op dit moment in London, en heb een paar van die geweldige 'Oldskool' klassiekers op vinyl, op de kop kunnen tikken hier...
Zelfs een MAXI van de Prodigy met 'Charly' nou wat wil je nog meer :D
Voor mij geld ook het tijdperk van 1991 t/m 1996 voor de beste 'House' tijd ooit, wat ze tegenwoordig allemaal uitbrengen :conf: |
|
|
| Djeebie |
Zeker een goeie post :)
| quote: | Originally posted by SnuggLe
(Houseparty 2 is nog steeds de BESTE cd ooit :D) |
:p Heel herkenbaar. Was voor mij basisschooltijd. Groep 6 of 7 geloof ik. De tijd van Moby - Go, Speedy J - Something For Your Mind, Apotheosis - O Fortuna. De tijd dat je eerste cd singletje nog Bizarre Inc. feat Angie Brown - I'm Gonna Get You was :D |
|
|
CLICK TO RETURN TO TOP OF PAGE
tranceaddict Forums Archive > Local Scene Info / Discussion > Europe > Europe - Holland
|
