|
|
| Blik |
ik kreeg dit mailtje vandaag binnen dus post ik het maar ff hier op het forum....
Hallo Lieve kijkbuiskindertjes!
Na de vorige keer jullie op de hoogte te hebben gehouden van de eerste 7-8 dagen, volgt nu een volgend deel van onze avonturen hier. Wederom een ERG lange mail, maar oke, ik gebruik het meteen om later op mijn eigen site te zetten, dus dan heb ik het maar vast ingetypt :) We hebben nu toch even niets te doen hier. Dus SORRY als het teveel is... lees wat je wil lezen. We vinden het gewoon leuk om alles met jullie te delen....
4november - De Chinese muur
Erg vroeg opgestaan, rond 6 uur, want we zouden vandaag de Chinese muur gaan bezichtigen. We werden opgehaald door een dikke Buick, die ons bij een verzamelpunt afzette. Vanaf daar met een turkenbus met 12 man richting Jongquilang, vanwaar we over de muur naar Simaitai zouden lopen, 11 kilometer verder. Toen we er bijna waren werden we uit de bus gegooid, en omdat we geen ticket hadden (die hadden we bij onze chauffeur gelaten van de Buick...) zouden we in een ander busje moeten. Maar na veel gedoe en gezeur zijn we toch met het orginele busje verdergegaan..daar hadden we ook voor betaald namelijk.
In totaal waren we na 3,5 uur bij de muur, waar we gedropt werden. Een plee was nergens te vinden , dus hebben we samen met Julie ( een Australische toeriste, die 27 leek maar 42 was) maar wat bosjes opgezocht en die bewatert.
Toen de muur op...stijl! Echt niet normaal! We moesten echt heel veel klimmnen (zo'n 400 meter) in een korte tijd. Wel zwaar om mee te beginnen. Maar toen we eenmaal boven waren was het uitzicht fenomenaal. Je kon echt mijlen ver kijken. Aan de ene kant mongolie, aan de andere kant China.
Het eerste deel van de muur was gerestaureerd en goed begaanbaar. Ook viel het wel mee hoe stijl alles was. We liepen samen met Julie, en een Amerikaans / Italiaans stel meteen al achteraan de groep, maar we hadden de tijd. Het irritante was dat iedere keer als jebij een nieuwe toren komt (die liggen zo'n halve kilometer uit elkaar ofzo), er een of andere chinees is die je gids wil zijn of je meuk wil verkopen. Dat is echt irritant, want ze zeuren maar aan je kop. Erg jammer. Op een gegeven moment heeft de Italiaanse kerel ze dan maar ook wat gegeven, zodat ze tenminste oprotten. Het hielp wel, maar dan blijf je wel bezig...
Na een tijdje werd het echt stukken moeilijker om goed te lopen..superstijl,n iet normaal! De muur werd ook steeds meer onbegaanbaar. Nog wel deels gerestaureerd, maar meer in de echte oude staat (= dus afgebrokkeld en moeilijk begaanbaar). Het uitzicht werd ook echt steeds beter naarmate je hoger kwam, je kon steeds meer van de muur zien. Het mooie was ook dat er echt weinig mensen op de muur zelf waren, we zaten duidelijk in het slackseason, plus we waren niet op het meest toeristische (lees: mooi gerestaureerde) deel van de muur.
Verder zou ik zeggen: bekijk de foto's en dan weet je wat we bedoelen...
Op de helft van de toch moesten we weer 30 yuan betalen om het deel van Simaitai binnen te komen, en later ook nog eens 5 om over 1 of andere brug te mogen. Pretty stupid, want stel je wilt niet over die brug, dan moet je gewoon 8 km teruglopen om in de bewoonde wereld te komen. Dus dokken dan maar.... In totaal was het 155 yuan (=20 euro) per persoon met vervoer erbij enzo. Te doen dus. Het enige probleem de hele dag was het eten. Ontbeten hadden we niet echt, en we hadden te weinig bijons, mooi balen. De hele dag hebben we2 boterhammen en wat tucjes gehad, samen met wat water....hongerrrrrrrrr!
Toen we terug waren rond 7 uur in de avond zijn we weer naar 'ons' restaurantje gegaan met een man of 7, en hebben we echt VEEL gegeten (althans Bram). Na het eten nog even de mailtjes van thuis bekeken, een paar leuke van Jaap (gefeliciteerd nog met je scriptieprijs), Ma, Jeroen en nog wat mensen. Iedereen bedankt in ieder geval!!
5 November - Tempeldag ..op de fiets!
Vandaag hadden we nog wat tempels op het menu staan,die we toch wel graag wilden zien. Eigenlijk waren we al een beetje tempelmoe, maar oke. Deze keer hebben we ze neit bezocht met een taxi of het openbaar vervoer, maar met de fiets, die we bij het Youth Hostel hadden gehuurd. Zo zie je dingen van de hele andere kant. De fietsen zelf waren oke, maar toch erg kort voor mijn lange Nederlandse benen. Ik was sowieso al een attractie, maar nu helemaal...een westerling op ene fiets!!!
Fietsen door Beijing is geweldig. Het gaat snel en redelijk soepel omdat de wegen allemaal zo recht zijn. Ht verkeer is wel een chaos (zoals in de vorige mail omschreven), maar het gaat wel.
Rechts en links inhalen mag overal, en iedereen doet dat ook gewoon. Het lijkt wel of het een nationale sport is. Het is niet zo dat iedereen zomaar van links naar rechts slingert, dus je bent je leven wel zeker. Het enige probleem zijn de bussen...die redelijk gevaarlijk zijn. Ten eerste: 90% van de buschauffeurs zijn van het vrouwelijke geslacht (need i say more?) en ten tweede: om de honderd meter is er een bushalte, waardoor ze naar rechts komen en jij op je fietsje er moet uitkijken dat je niet gesneden wordt. Naast taxi's zie je bussen namelijk het meeste. Haal je die weg dan is er weinig over.
De eerste tempel was de Temple of Heaven. Hier kon je echt mooi het verschil zien tussen 'bijghouden' gras en niet onderhouden gras. Het niet onderhouden gras was echt totaal dor en bruin, terwijl de rest, wat iedere dag water krijgt en ook door vele mensen bewerkt wordt met de hand, ziet er prima uit. Het schijnt het hele jaar er goed uit te zien. Verborgen werkeloosheid ook wederom hierbij...
De tempel zelf was super: 40 meter hoog en mooi rond. Erg druk met toeristen was het overigens niet. Het park eromheen was deels rond, en deels vierkant: " The heaven is round and the earth is square" , aldus de chinezen.
Vroeger werd de tempel gebruikt om rituelen uit te voeren om de hemel goed te stemmen, berichten door te krijgen, en te bidden voor een goede oogst. In de buurt stond een museumpje waar het hele ritueel uitgelegd werd, heel indrukwekkend. Er werd bv haar en bloed geofferd, netzoals een geschoren kalf (waar krijgen ze anders het haar vandaan? :) ). Het offeraltaar was nog aanwezig. Er was ook een 3 lagig groot rond altaar, wat echt indrukwekkend eruitzag. In het midden van de hoogste ring lag de zogenaamde " Heavens Stone", als je daarop stond kon je je stem beter en goed geresoneerd horen. Heel apart!
Rond een uur of 1 waren we bij de volgende tempel: de Lama tempel, 1 van de wenige tibetaanse tempels werkend in China. Het mooie aan deze tempel was dat hij ook nog werkelijk werd gebruikt, mensen waren ook echt aan het bidden.
Overal bij de tempel waren wierrookstokjes te koop, die in de verschillende kamers van de tempels werden opgebrand. Ook werd er veel geld ' geofferd'. Het leuke was dat er naast sommmige kamers heel veel vuilniszakken stonden met van die wierrookstokjes, omdat niet overal gebrand mag wordne leggen mensen ze neer. Monnikken ruimen ze daarna op, en recyclen ze dus. Big business....daar verdienen ze hun geld mee.
Daarna de laatste tempel: de Confucius tempel. Hier was echt geen toerist te vinden, en hebben we dan ook 2 uur heerlijk gezeten.
Daarna in het hotel even wat tafeltennis gespeeld (ik heb Anke natuurlijk dik ingemaakt :)), en verder gerelaxed.
Na het eten nog even met Hans en Ann en Anneke naar een koffiehuis geweest, voor het eerst weer iets wat op caffeine leek.
Overigens , het stoppen met roken van Bram gaat nog wel redelijk goed (for those who want to know), maar het wordt moeilijk als er bier bij komt. En dat is dan rond de halve euro voor een halve liter...Hmm...
6 november - Silk Market & Treinreis Xi'an
De fietsen van de vorige dag hadden we nog , en dus zijn we naar DE toeristenplek van Beijing geweest; de Silk Market. Merken zoals Tommy Hillfiger, Columbia, The North Face etc waren hier goedkoop te krijgen, al dan niet echt. Het halve hostel was al naar de Silk Market geweest, en iedereen had wel wat tips. Echt veel mensen hebben Norht Face spullen gekocht, en ik wilde die ook wel erg graag hebben. Maar dan heb je nog vele soorten en dingen waar je op moet letten, omdat de ene echter dan de andere is. Ik heb me dus goed voorbereid; er zijn een paar kenmerken waar je op moet letten, bv of de naten afgetaped zijn zodat de jas echt waterdicht is, labels, de rits etc. Uiteindelijk heb ik een zwart-grijze North Face winterjas gekocht van het Goretex materiaal (wind en waterdicht). Echt een goede koop. De binnenjas kan uitgeritst worden en dan heb je een fleece jacket. De verkoper begon op 700 yuan, wij met 50. Hij hoog, wij erg laag. We hebben alles in de strijd gegooid om de prijs omlaag te krijgen (onderhandelen doet IEDEREEN hier); weggelopen, vriendelijk gekeken, anke in de strijd gegooid etc. De truc die als laatste hielp was dat anke onze studentenkaarten laten zien, en de verkoper het heeeeeeeel raar vond dat ik jonger was dan hij. Toen kregen we de jas opeens wel voor minder geld. Apart.
Iets later heb ik nog een 80 liter North Face backpack gekocht, van echt goede kwaliteit. Alles erop en eraan, en gelukkig wat groter dan mijn oude ..waardoor ik meer souvenirs kan meenemen :) 160 yuan..20 euro!
Mijn oude rugtas en jas heb ik afgegeven bij een homeless center, zodat het nog een goede bestemming krijgt. Als je dus iemand met een witte Gaastra jas ziet lopen in Beijing, dan is dat mijn oude :)
Op de terugweg van de Silk Market 5 minuten voor een stoplicht staan wachten, echt stom was dat!! In het midden politie, op wat hoeken politie, en alle auto's bleven maar rijden. Na een lange tijd toen iedereen echt keek van " nou willen wij een keer" rende een politieman met gevaar voor eigen leven de straat over en drukte ergens op een knopje zodat die van ons op groen sprong. Erg apart.
Daarna richting het Tianmen plein, waar het erg druk was, drukker dan normaal. Nog meer politie en nog meer militairen. We denken dat het komt door het congres waarbij voor het eerst in de Chinese geschiedenis de hele communistische partijtop zonder slag of stoot wordt vervangen. Erg apart.
Daarna gegeten, spullen gepakt, afscheid genomen van alle leuke mensen op het Youth Hostel, en toen richting het station. Daar zouden weom 20:20 de trein hebben die ons in 14 uur naar Xi'an zou brengen.
Toen ik naar de plee ging was het even vreemd. Naast me bij de pisbakken stond een man te plassen, en achter hem stond meteen WEER een man, die ongeveer tegen hem aan stond te rijden. Hij had volgensmijal zijn piemel uit zijn broek en probeerde de andere kerel weg te drukken. Misschien moest hij nodig.
Rond 8 uur zaten we dan in de trein , en konden we onze bedden zoeken in de hardsleeper (2e klas, daaronder nog softseat en hardseat..het spreekt voorzicht) waar we met vier andere mensen sliepen boven en naast elkaar.
Op een gegeven moment probeerde iemand zijn Engels op ons uit, en het lukte hem redelijk. Hij vroeg ons waar we vandaan kwamen, of we Beijing ene mooie stad vonden etc etc. Ook nog over voetbal gepraat: Van Basten en Cruijff zijn echt wereldberoemd. Toen we zelf vragen aan hem gingen stellen , over het congres bijvoorbeeld, begon hij een beetje moeilijk te kijken. Dat soort dingen liggen hier redelijk gevoelig en daarover vertellen ze niet zo 1-2-3....zal wel aan de Culturele Revolutie liggen van vroeger.
Daarna maar proberen te gaan pitten tussen stinkende, schetende, snurkende en vooral rochelende chinezen. Things never change....
7 november: Gedoe + de Terracotta Warriors.
Sochtends rond half 10 kwamen we aan op het station, na een roerige nacht met veel lawaai. Toen we 1 stap buiten de deur hadden gezet kwam er meteen al een propper van een of ander hotel naar ons toe, maar daar hadden we eigenlijk geen zin in. Hij bleef ons maar volgen. Op den duur was het toch handig, want we wilden kaarten krijgen voor de eerstvolgende trein uit Xi'an omdat we meteen door wilden. Dat was heel moeilijk. Hij beloofde ons de kaarten te regelen als we in zijn hotel bleven slapen. Toch maar gedaan....voor 30 yuan in een dormitory(slaapzaal) was wel te doen. Onze spullen gedropt daar (het zag er best goed uit!) en meteen richtin DE toeristische attractie: het terracotta leger. Voor de bussen trokken wat mensen aan ons die zeiden dat de bus duurder zou zijn dan hun busje, maar waarom zitten alle arme chinezen dan in de bus, en niet in hun busjes??? Dus wij ook maar met de normale bus... Crossen was het wel, want alle wegen rond Xian zijn verre van egaal, je stuiterde overal doorheen.
Anders dan Beijing is Xian echt smerig, druk en vol. De straten zijn smal en iedereen rijdt alsof er een stervend kind op de achterbank ligt... Vol is het ook echt...het stikt van de mensen. Je gaat bijna denken dat de ' 1 child policy' (als in dat chinezen maar 1 kind mogen krijgen) ook echt nodig is, en ze die misschien moeten veranderen naar 0-kinderen. De kinderen zijn overigens wel superlief...ze zien er superschattig uit, netzoals de oude mensen van boven de 60. Daartussen lijken ze allemaal op elkaar. Ook hebben de chinese kinderen geen luier om, maar allemaal een gat in hun broek,waardoor ze plassen en poepen. Heel apart.
Het terracotta leger was echt supermooi! Het is bedoeld als bewaking voor een graftombe van een oude keizer (die nogn iet gevonden is) en het bestaat uit een leger van honderden terracotta krijgers met hun paarden, ieder met een andere gezichtsuitdrukking. In sommige hallen waren ze nog bezig met de opgravingen. Zelf nog een mooie pop gekocht van 40 cm hoog, voor 5 yuan. Een koopje al zeggen we zelf...
In de middag geprobeerd de foto's naar NL toe te sturen..maar dat lukte niet. Je computer rebooten in een internetcafe is NIET cool, want dan ben je alles weer kwijt. Stom stom stom........
S'avonds hadden we de treinkaarten voor de volgende dag, die waren geregeld door ons John, de propper van het hotel. 14:10 zouden we de trein hebben naar Chengdu, die er 18 uur over zou doen. De kaarten waren 150 yuan, bijna 20 euro. Daar kan de NS nog wat van leren...zo'n 1 a 2 euro per uur..!!
Het bleek dat er 4 amerikaanse dames bij ons op de kamer sliepen, dus het hotel heeft ons gratis verhuist naar een ERG gehorige 2 persoonskamer, voor hetzelfde geld. Wel relaxed, wat meer privacy. Maar het was ook niet erg geweest als we in dezeldfe kamer waren gebleven.
8 november - Treinreis Chengdu
Spullen gepakt, enrichting het station. Trein in..en niets doen. Thats it. De trein was deze keer nog wat smeriger dan de vorige, maar oke. Het uitzicht van het eerste deel toen het nog licht was, was perfect..allemaal bergen en beekjes. Daarna ging het licht uit...
9 november - Chengdu dag 1
Na wederom een woelige nacht met stinkende chinezen waren we om 6 uur al in Chengdu, midden in de nacht dus. Een taxi gepakt naar het befaamde Sams Guesthouse..waar we iemand moesten wakkermakenom een kamer te krijgen. Deze was nog niet schoongemaakt maar we konder erin. Daar even gelegen totdat deze schoongemaakt werd, en daarna ' uitgeslapen' tot 10 uur.
Toen ontbeten in het hotel. De Sichuan-keuken staat er om bekend erg spicy te zijn, en dan merkte we. SODEJU! Niets voor Robert dus :) We hebben echt onze monden flink verbrand. De verkoudheid was wel meteen weg! Een waarschuwing voor de komende dagen. Laten we hopen dat er nog wat dezelfde recepten zijn als in Beijing, anders trekken we het echt niet. Tijdens hetontbijt kwamen we Davy, de maffe Canadees,nog tegen die we ook in Beijing al hadden gezien.
Daarna gereserveerd voor en slaapzaal, die veel goedkoper was (120 yuan voor een 2persoonskamer, 25 voor een slaapzaal..).
De stad Chengdu is mooi.Niet zo superdruk en toeristisch als Xian en Beijing. Je wordt hiern iet overal lastig gevallen. Even een rondje gelopen, en toen toch maar weer even een tempel opgezocht omdat we ons verveelde (jaja, dat kan ook gewoon!). De tempel was een boedhistische tempel, met weer veel wierrook. Het mooie van deze tempel was dat er een mooi park bij was, waar chinezen aan het mahjongen en kaarten waren, alsmede zingen en dansen. Geweldig om te zien!! We hebben er echt tijden gezeten en alleen maar rondgekeken. Dit was meer het ' echte China' , niet het toeristische en neppe, maar het authentieke en spontane China. Nog geprobeerd om wat foto's te nemen, maar dat vonden ze niet echt tof.
Terug in het guesthouse even wat gewassen, en toen naar Pauls Oasis.
Pauls Oasis ziet eruit als een afgefikt cafe, met wat oude banken en alle muren vol met foto's en meuk, samen met spreuken van de mensen die er geweest waren. Volgens de Lonely Planet was het wel DE place to be als backpacker, dus oke. Binnen zaten Davy, een oude Amerikaanse Vietnam veteraan zonder principes (zoals hij zelf zei) die ooit de " Twinky Man" had gespeeld (god knows wat dat is), een Amerikaanse dame van rond de 30, een engels sprekende Fransman (een WONDER!) en Nick, een Schot. Eerst dachten we van : hmm..waar zijn we nu in beland, maar later werd het wel gaaf. Nick was echt een relaxte kerel. Een 34 jarige man uit Glasgow, die eerst in HongKong Engels had gedoceerd en later naar Chengdu was gekomen omdat hij was gescheiden van zijn Fillipijnse vrouw (die OUDER dan hem was, ik weet wat jullie denken :)). Als je zijn schotse accent hoorde kon je je moeilijk voorstellen dat hij Engels doceerde maar oke. Of je doceert Engels, of je zit inde internetbusiness hier als buitenlander.
Bij Pauls Oasis gaat alles heel simpel. Je bestelt dingen, je pakt zelf bier uit de koelkast, en aan het eind zeg je wat je hebt gedronken. Gewoon op basis van vertrouwen dus, pretty cool, dat zie je niet veel meer!
Nick bleek een grote voorliefde voor voetbal te hebben, dus daar ging het gesprek al snel over. Hij is een echte GlasGow Rangers fan, en vroeger was hij erg fanatiek volgens zeggen (lees: hij was hooligan, en zo ziet hij er ook uit).
Hij had jaren een seizoenskaart, maar toen de Rangers een katholieke speler kochten heeft hij die weggegooid, netzoals 7000 andere Rangers fans. Flikker maar op, hij kwam niet meer zei die. Dat komt dus omdat de Rangers protestant zijn, en Celtic, de aartsrivaal, katholiek. Voetbal en religie...hmmmmm.
Op het moment spelen er een aantal nederlanders bij de Rangers, en er hebben er ook aardig wat gezeten: van Bronckhorst ("He made me smile!"), Mols, Dick Advocaat, Numan, Ricksen en...de Boer. De Rangers fans hielden van ze allemaal, behalve nu niet van de Boer. Volgens Nick is die alleen voor het geld naar Glasgow gekomen.
Nick had een redelijk hekel aan Feyenoord, en dat (als Feyenoord fan) verbaasde me. Dit kwam omdat Feyenoord ze iets smerigs had geflikt vorig jaar. Het verhaal gaat zo: Vorig seizoen bezochten vrienden van hem Feyenoord - Glasgow Rangers, en het schijnt dat Feyenoord hooligans echt een hinderlaag hadden gelegd voor de Rangers, en dat hun koppen helemaalingeslagen waren. De rangers hadden dit totaal niet verwacht..Het was laag volgens Nick omdat de Rangers niets tegen Feyenoord hadden (en hij dacht andersom ook niet). "If it were those ing English, jeah oke mate!". De Rangers hadden juist wel sympathie voor Feyenoord omdat 1) er vele NL-ers spelen, oa oud Feyenoorder v Bronckhorst 2) Dick Advocaat er trainer was 3) Willem van Oranje een NL-er was...(religie wederom...). Dus daarom vond hij het een volstrekt idiote actie van de Feyenoorders. Bij de return zijn dan ook redelijk wat Feyenoorders verrot geslagen door Rangers Hooligans samen met die van Chelsea. Rangers & Chelsea zouden namelijk vriendenv an elkaar zijn.
Dat was dus het verhaal. Leuk om te horen.
Ook leuk dat Nick wist dat ADO Den Haag de meest gevreesde fans heeft, samen met Feyenoord :) Over Rob Rensebrink (he's ing better than Cruijff!) kon hij ook maar niet uitpraten. Aan het eind nodigde hij ons uit voor de voetbalwedstrijd van de dag erop, Chengdu zou thuis spelen voor een publiek vn 4000 man.
Na Pauls Oasis terug gegaan om om te kleden, omdat we uit zouden gaan. Daar was dus echt geen reet aan, en we waren een 2 uur later weer terug.
Ons nest in...terwijl vele bekenden in Nederland net naar Capital zou gaan , een vette houseparty in Den Haag. Even een smsje gestuurd om ze veel plezier te wensen. Wat blee, Paul van Dijk was ziek :)
10 november - Vaag China
Uitgeslapen, en daarna wederom een parkje opgezocht om te lezen en het dagboek bij te houden. Ik heb nu al 80 pagina's geschreven in ongeveer 10 dagen. Redelijk veel dus, maar we maken ook veel mee. Het parkje was een waar kinderparadijs, dus rustig gezeten hebben we niet.Jammer.
Daarna een Chinese massage van een uur, voor 15 yuan (2 euro!!). Sjezus wat doet dat pijn, we zijn echt aan alle kanten gekraakt. Ze zeggen dat het goed is maar dat moeten we nog maar afwachten :)
Rond 4 uur wederom naar Pauls Oasis, omdat we daar met Nick hadden afgesproken om naar het voetballen te gaan. Het stomme was dat toen we daar aankwamen, Nick niet blij keek en hij ons mededeelde dat de wedstrijd nu al bijna afgelopen was... de chinezen hadden het tijdstip van aftrap zomaar vervroegd. Mooi balen dus... had in mezelf net in mijn Feyenoord shirt gehesen, krijg je dit! Toen maar wat biertjes gedronken en grappen aangehoord van Nick en Ian (een andere Schot).
En nu is het dus zo'n tien uur Chinese tijd en schrijf ik dit mailtje.... De volgende keer weer meer avonturen!
---------
Wat is ons programma voor de komende dagen?
12 november: een Panda Breeding Centre bezoeken...!!! Panda's kijken!
13 t/m 18-19 november: we gaan een horsetrekking doen rond Songpan, een dorpje 100 km ten noorden van Chengdu. We zitten midden in de bergen met een gids en waarschijnlijknog wat toeristen, waarbij we in een tentje slapen en ons eten maken op een houtvuurtje. Er schijnt al sneeuw te liggen.
Voor daarna is ons programma nog niet zeker. Waarschijnlijk naar Leshan om swerelds grootste boeddhabeeld te zien (71 meter hoog), en wandelen in Emei Shan, een bergachtig gebied met toppen tot 4000 meter, met erg veel tempeltjes waar je kan overnachten. Daarbij nog 1 - 2 dagen Chengdu, en dan door tot Kunming, een reis van 18 uur weer.
Daar willen we 12 dagen blijven om naar Dali te gaan, en Liangjing, waar we de jungle inwillen, ' minorities' bekijken (het ECHTE china?), en naar een gave markt gaan met honden/konijnen/vissen etc...
------------
Verder de groeten vanuit een vooral warm Chengdu (20 graden en het is benauwd). We vermaken ons hier prima! Blijf vooral de leuke mailtjes uit Nederland sturen, dat waarderen we zeer.
Bas weer bedankt voor de voetbaluitslagen (1 puntje voor de Graafschap...jeaaaaaaaah! :))
Tot de volgende knoop...
Groeten,
Anke en Bram |
|
|
| DJ_Siesta |
| lang verhaal, ik lees vanaaf wel ff :) |
|
|
| franzelare |
wat een verhaal weer!
top dat je ons op de hoogt houd! |
|
|
| New Wave |
| Helemaal gelezen, weer leuk stukkie kerel! |
|
|
| SnuggLe |
Blik bedankt voor het online zetten van dit mailtje (lukte me gisteren niet, internet deed raar) en mensen bedankt voor het lezen :) I know, tis een beetje veel, maar we maken ook zoveel gekke dingen mee hier.
Vandaag naar een Pandareservaat geweest...je weet wel, met van die wit met zwarte 'beren'. Zo cool man, echt superschattige beesten. Het was op zich ook meteen wel zielig om ze zo te zien. Een paar zaten in hokken en huilde echt zo hard en apart, dat je zelf bijna tranen in je ogen kreeg om ze daar zo te zien.... Heel mooi maar tegelijk ook verdrietig.
Morgen gaan we voor 5 dagen de bergen in op een paard, om met een gids de natuur te verkennen rond Songpan, een kleine plaats 200 km boven Chengdu in midden/zuid China. De busreis daarheen is 10 uur..door de bergen. Slik :(
Ik spreek jullie later weer!
De groeten,
Anke en SnuggLe |
|
|
CLICK TO RETURN TO TOP OF PAGE
tranceaddict Forums Archive > Local Scene Info / Discussion > Europe > Europe - Holland
|
