|
|
| Xilver |
| Wa nen zieligen tap. Zelfs geen moeite doen om nog iet of wat te proberen serieus genomen te worden. |
|
|
| Real |
| En toch is hij momenteel de populairste Vlaamse DJ. Go figure. |
|
|
| Fomas |
Het minste van heel den avond was de afwezigheid van Ray Cokes en, zoals eerder vermeld, de organisatie. Het leek alsof het de eerste keer was dat er iets werd georganiseerd. Als er twaalf dubbele inkomdeuren zijn en er worden er maar zes van gebruikt voor meer dan 20000 man vraag je gewoon om problemen. De Roskilde-dranghekken die willekeurig verspreid waren, zorgden ervoor dat het aanschuiven meer een hordenloop werd. 'Even gaan pissen' wordt ook niet hoog in het vaandel gedragen in Hasselt. Na een kwartier aanschuiven kreeg ik eindelijk een glimp te zien van iets dat voor een urinoir moest doorgaan. Ik heb het gelukkig nog net gehaald. Andere moedigen waren reeds eerder gesneuveld aan de vloer te zien. Toch was het ergste terug in de zaal proberen te geraken. Na weeral een 10-tal minuten eindelijk bij de WC-dames te zijn aangekomen bleek er uiteindelijk 5 man te staan om gewoon 50 cent aan te nemen. Er stonden ook nog 2 security-mensen om het zootje ongeregeld van kwaad naar erger te helpen. Het is trouwens triestig dat er nog steeds moet betaald worden om gewoon je behoefte te mogen doen op zulke events en discotheken. Vraag dan een euro meer inkom, waarmee je die dames een passend loon geeft, zodat ze deftig hun werk kunnen doen en niet een hele avond op hun gat moeten zitten om wat ros geld te ontvangen.
Na ongeveer een uur aanschuiven kwamen we aan toen Culture Beat begon. De nieuwe versie van Mr Vain kon me weinig bekoren maar was een goede aanzet om de zaal te verkennen. Ze konden mij nog overtuigen door hun heerlijk foute 90's-danspasjes en -pakjes. De zaal was sober maar deftig aangekleed zoals het 10 jaar geleden ook had kunnen zijn. Er was geen behoefte aan 100 lasers, fonteinen en andere prularia om de zaal meer cachet te geven. Groot pluspunt was dat er ook geen al te opzichtige het-leven-is-mooi-bij-donna-reclame te bespeuren was. De zwevende jaartallen zorgden voor goede herkenningspunten.
Ook het volk was aangenaam en de carnavaleske kostuums bleven gelukkig weg. Het was ook niet het volk dat handjes draaide op elke kutplaat van Dj Ward maar zich liever even spaarde voor de echte kanonnen. Toch vreemd om een hoop (hoofdzakelijk Antwerpse) mensen te zien die je normaal enkel in een plaatselijk jeugdhuis of bruin café tegenkomt, maar verre van storend. Ook vreemd was dat de bezoekers van de WC's daadwerkelijk naar de pot afzakten voor de pis en de kak.
Ik snap wel niet waarom er zoveel kritiek geuit wordt op het geluid. Zulk een deftig geluid heb ik lang niet gehoord op zulke grote events. Het was niet te luid, niet teveel bas, niet teveel galm en toch op de voorgrond. Het was niet minder dan perfect van waar ik stond.
Als we het hebben over geforceerde mixen en lullen door ne micro belanden we toch automatisch bij Dj 'dertien-in-een-dozijn' Ward. Dit deed hij dan met de succesformule van afwisselend pop, rock en (euro)house te spelen. Uit zijn eerste uur herinner ik mij vooral Junk Project - Control en Thunderball - It's your dj. Toen hij na die laatste plaat Cotton Eye Joe oplegde was de tijd rijp om de toog uitvoerig te verkennen. Dat was ook meteen ons last resort. Als je ziet dat alle geboekte dj's en live-groepen ervaring hebben in (euro-)house moet je niet afkomen met platen als "Smells like teen spirit" en "Liquido - Narcotic" die het publiek ook liever aan zijn neus ziet voorbijgaan (als we de resultaten van Hanson in de donnapoll t.o.v. 2 Unlimited en Snap! toch mogen geloven).
De eerste nummers van Snap! vond ik de minste van de live-groepen. Dit was vooral omdat de mannelijke helft er niet bij was waardoor Big Momma(met overigens een sterke stem) de lyrics van 'The power' moest zingen. Eternity was zonder meer hun beste en een eerste hoogtepunt van de avond.
2 Brothers opt vierde verdiep loste dan weer elke verwachting in met 'Come take my hand' als het begin van iets dat nooit afgesloten mocht worden.
Bij Regi was het warempel aangenaam vertoeven(met uitzicht op de toog natuurlijk). Sash! was eveneens de moeite en Patje Krimson deed zijn naam van Eddy Wally van de dance-scene(niet negatief bedoeld, integendeel!) weer alle eer aan. Nen hoop goei platen waarvan er enkelen hierboven al zijn opgesomd. Ik had er nog graag enkele aan het lijstje toegevoegd maar de Cristal dacht er anders over. Gelukkig was ik toen reeds in een toestand die het niet toeliet om me nog te ergeren aan dat gemelk in de micro. Ik weet nog wel dat "Daft Punk - Rollin'& Scratchin'", "Plexus - Cactus Rhythm", "U96 - das Boot" en "Dance 2 Trance - Power of American Natives" gespeeld zijn.
Tegen 5 uur spijtig genoeg al naar huis gesukkkeld met de bus. Nuchter en te dicht bij het podium/Regi had dit met momenten kunnen uitdraaien op een sisser terwijl het nu één van de beste avonden van het jaar is geworden. Nu enkel Wardje onder handen nemen en we zijn vertrokken voor een volgende editie. |
|
|
| Devilex |
| Ik hoop dat ze volgend jaar terug voor het dance genre gaan. Want met geforceerde rock gaat die zaal nooit zo uit zijn bol gaan denk ik. |
|
|
| djcresto |
| quote: | Originally posted by Fomas
"Liquido - Narcotic" |
Op de filmpjes die ik bekeek leek er op dit nummer toch veruit het meeste ambiance, dus waarom niet? Tis zelfs een goed rock nummer imo :D |
|
|
CLICK TO RETURN TO TOP OF PAGE
tranceaddict Forums Archive > Local Scene Info / Discussion > Europe > Europe - Belgium
|
